Personal: Een dagje in de keuken bij Il Calvo

DSC_0423

Het welkomstdrankje

 

Nog voor mijn vakantie heb ik weer een dagje in de horeca gewerkt… Haha, nee, zo serieus is het niet. Maar het leek me leuk om het op mijn blog te delen.

Mijn vader heeft een ‘huiskamerrestaurant’, Il Calvo. Een keer in de maand komt er een groep mensen eten (vaak vrienden of kennissen) waar mijn vader dan een heerlijk Italiaans diner voor klaarmaakt. Als er tien man blijft eten, kan hij dat niet in zijn eentje af. En aangezien ik natuurlijk ook dol ben op koken, mocht ik een handje helpen.

Alhoewel ik in een ver verleden (waar ik liever niet al te veel aan herinnerd wordt) nog heel even in de horeca heb gewerkt, is serveren echt niet mijn favoriete onderdeel. Mensen helpen vind ik leuk om te doen, maar helaas komen er heel veel glazen drinken en dienbladen bij kijken. Nee, dat is niet aan mij besteed.

DSC_0416

’s Middags kwam ik helpen om al de nodige voorbereidingen te treffen. Als je slechts een ‘klein’ keukentje hebt, met een kleine oven en maar 4 pitten… Dan moet je veel voorbereiden, wil je alles op tijd af hebben. Dus gingen we aan de slag met tomaten ontvellen, courgettes grillen, enzovoorts.

DSC_0413

En toen de tafel mooi gedekt was, kwamen de gasten. Ze werden verwelkomt met het welkomstdrankje dat je hierboven al hebt gezien. Daarna mochten ze aan tafel komen voor de amuse.

DSC_0426

Amuse: huisgemaakte kruidenboter en huisgemaakte tapenades

Deze amuse komt bij elk diner weer terug, omdat hij altijd smaakt. De kruidenboter is namelijk echt goddelijk. En ook de verschillende tapenades vallen elke keer weer in de smaak. Nadat de stokbroodjes een keer zijn bijgevuld, wordt het toch tijd voor het voorgerecht voordat de mensen al vol zitten…

DSC_0435

Voorgerecht: Coquilles op een bedje van appel en komkommer salade.

Misschien is dit bordje niet het meest mooi opgemaakt, maar dat kwam ook omdat dit voor mij was. Er waren nog twee coquilles over (luckyyyyy) en dus kon ik nog lekker een bordje voor mezelf maken. Ook erg lekker dit kleine gerechtje, maar dat komt vooral door de coquilles. Ik kan ondertussen coquilles echt perfect bakken of grillen (al zeg ik het zelf haha). Gelukkig maar, want wat vind ik coquilles toch lekker. Ik lik me vingers er elke keer bij af.

DSC_0439

Tussengerecht: Garnalen op zwarte pasta met saffraansaus

Een ding is zeker, mijn vader weet wat lekker is. Ik moet eerlijk zeggen dat het gerecht er niet mega lekker uit ziet. Het geel van de saffraan maakt de pasta namelijk een beetje grijs van kleur. Maar dat doet echt niets af van de smaak. Beter kan eigenlijk niet: zwarta pasta, saffraan en heerlijk gebakken garnalen.

En dan moet het hoofdgerecht nog komen…

DSC_0464

Hoofdgerecht: Lamsfilet in rode wijnsaus met prei risotto en gegrilde courgettes

Gasten kunnen van te voren doorgeven wanneer ze bepaalde dingen niet lusten of willen eten. Vaak komt dan lam voorbij. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat echt zonde vind, want ik vind lam echt lekker. Ik kan begrijpen dat het behoorlijk zielig klinkt, maar ik heb daar gelukkig zelf weinig moeite mee. Zeker in deze rode wijn saus smaakt het ontzettend lekker.

In Italië eten ze bij het hoofdgerecht eigenlijk geen risotto of een ander bijgerecht (risotto en pasta’s zijn echte tussengerechten), maar Nederlanders houden nou eenmaal van veel eten denk ik. Vandaar dat mijn vader toch meer serveert dan alleen maar vlees. En dat smaakt ook gewoon hartstikke lekker.

DSC_0472

Dessert: Tiramisu, kaneelijs en een taartje van peer en vanilleslagroom

Mijn vader begint ’s morgens vroeg altijd al aan de tiramisu. Vaak maakt hij nog wat extra, dus dan kunnen we thuis ook genieten van dit lekkere toetje (alhoewel ik zelf nooit zo dol ben op tiramisu). Alles was ’s middags al voorbereid, dus het dessert was een kwestie van alles netjes op het bord leggen. En laat ik daar nou net niet zo goed in zijn. Maar ik moet zeggen dat het er goed uit ziet en de gasten hebben er van genoten.

DSC_0478

En dan zijn de gasten niet klaar… Nee, ze krijgen ook nog koffie of thee met een huisgemaakt limoncello mengsel. En natuurlijk de chocolaatjes niet vergeten.

De gasten hebben genoeg gegeten, maar niet té veel (heel belangrijk) en zo te horen hebben ze allemaal weer lekker gegeten. Mijn vader is van te voren altijd een beetje nerveus, want wat als het niet bevalt. Maar eigenlijk zijn de gasten altijd positief en er zijn dan ook groepen die alweer ‘reserveren’ voor volgend jaar.

En het mooiste van een huiskamerrestaurant? Je staat je heel de dag uit te sloven in de keuken en aan het eind van de avond zitten de gasten met een voldaan gevoel na te tafelen in jouw eigen woonkamer.

DSC_0459

Il Calvo in actie

Het was weer een geslaagde avond en ik vond het veel voldoening geven dat ik daar een handje bij kon helpen. Ik voel me echt een kneusje in de keuken af en toe, maar als de gasten dan voldaan zijn en een leuke avond hebben gehad, dan vergeet je dat.

En hopelijk heb ik jullie nu ook weer geïnspireerd met een paar lekkere recepten!

 

Advertisements
Comments
3 Responses to “Personal: Een dagje in de keuken bij Il Calvo”
  1. Sas schreef:

    Ziet er allemaal smakelijk uit!

  2. Jess schreef:

    Dat ziet er allemaal heerlijk uit zeg. Ik kwijl bijna op mijn toetsenbord haha ;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Volrecepten

    Topblogs met recepten
%d bloggers liken dit: